Alles went!
Nu we alweer 5 weken hier zijn....kan ik toch wel zeggen, dat alles went.
Wat dat 'alles'is:
De temperatuur, het pittige eten, de kraaiende hanen, al de vogels in de bomen, de kwakende kikkers bij het zwembad 's avonds, light's off, je spullen halen op de markt, het leven in de openlucht, de geiten overal (laatst zag ik iemand die zijn schaap aan het uitlaten was, althans, dat hoop ik. Hij kon de schaap ook natuurlijk naar het slachthuis aan het brengen zijn, maar we gaan van het positieve uit, alhoewel een schotel kebab niet verkeerd zou zijn ;-). Aan het regenseizoen wen je, dat soms je kleren 5 dagen buiten hangen omdat ze niet drogen door al die regen, je went eraan dat het in 30 minuten van klaarlicht, tot pikkedonker gaat. Aan het Engels praten wen je, aan het nageroepen worden, wen je. Maar er zijn ook dingen waar ik nog niet aan gewend ben. Zoals die vervelende wekker van Rian die ze, als we opstaan, af laat gaan: een combinatie van *tring* en een kraaiende haan. Ook ben ik er nog niet aan gewend, om de kleine kindjes in het dorp te zien, of waar dan ook, die zich kapot aan het werken zijn. Of het beeld van een kind van een jaar of 4, met een nog kleiner kind op de rug, die langs de weg lopen....
Maar denk nou niet, dat omdat ik nu gewend ben hier, geen spannende verhalen meer heb!
Komen ze!
Gister, hadden ze het zwembad leeggelaten om het schoon te maken. We hadden dus geen zwemuurtje, maar gingen bij de wip, schommels en glijbaan spelen met de kinderen.
Op een begeven moment ging Marloes dansen met een caregiver (dat zijn de mensen die bij Hand in Hand wonen en voor de kinderen zorgen). En toen kwam Marloes op het idee, om de Ghaneese mensen, wat Nederlandse dansjes te leren! Dus hop, Rian en ik werden meegesleurd (niet tegen onze wil in hoor) en gingen we, voor alle kinderen die er waren en de caregivers, Nederlandse dansjes doen. O.a. hebben we dus daar de Macarena gedanst, het Pizzahut, Mc Donalds, KTF Chicken liedje, en de vogeltjes dans. Grote favoriet bij de kinderen. Later, toen we aan het wachten waren tot het eten van de kindere klaar was, hebben Marloes, Rian en ik nog met 3 caregivers gekletst over dansen. Ze wisten niet wat ballet was, dus hoppa, ik ging het voordoen. Maar aangezien ik a-lenig ben, denk ik niet dat ze nu een goed beeld hebben gekregen van Ballet. Ook heb ik hun het stijldansen voorgedaan. Maar aangezien ik hier al even slecht in ben als in Ballet, weten ze ook hierbij denk ik niet wat de bedoeling is. Maar goed. Genoeg over gedans.
Gisteravond, was ik fijn aan het lezen, en er kroop de hele tijd een spin over mijn boek. Ik veegde hem al weg met mijn handen enzo, maar vond wel dat hij de hele tijd snel terug kwam.Totdat ik keek, met mijn licht van de gsm, naar mijn hoofduiteinde. Daar zaten allemaal spinnen, snap er nog steeds niks van. Maarja, hoe meer ik naar rechts ging met mijn lichtje, hoe meer spinnen ik zag. Het leek wel alsof ze mijn bed over kwamen nemen! Ze waren met spinnewebdraadjes bezig, en 1 voor 1 lieten ze zich op mijn bed vallen d.m.v. die draadjes! Ik heb ze allemaal weggehaald (hoop ik) en verbannen naar de spinnenhemel.
Vandaag zijn Rian en ik een dagje eruit geweest, en wel naar Sunyani. Dit om travel cheques om te wisselen en om Rian's pakketje op te halen. In Sunyani zijn we ook naar een supermarkt geweest, die andere vrijwilligers ons hadden aangeraden.
Ohw en het was een walhalla! We hebben Snickers en Twixen meegenomen, lekkere koekjes, chippies en nog wat aanmaaklimonade, mentos, hot dogs in blik.....Dus dadelijk kunnen we genieten! En natuurlijk komt komende week mijn pakketje binnen.....ben zo benieuwd!
Ik ga er weer een eind aan breien, dan kan ik eindelijk weer eens echte chocolade gaan eten! (Wat klink ik als een verwende snuiterd!!!)
Mi ko diddi! (ik ga eten)
Mah Krow,
Maud
1 maand hier
Vandaag, zaterdag 14-10-2006, ben ik alweer 1 maand in Ghana, als je me vraagt waar die maand gebleven is en wat ik allemaal gedaan heb, heb geen idee. Dan zou ik zelf deze site door moeten lezen. Sjonge jonge deze maand is echt omgevlogen! Niet normaal.
Het is trouwens 35 graden nu. Hoorde dat het in Nederland 18 graden is. Begint al lekker herfst te worden he!
Dat hier nu het regenseizoen is, zullen we weten ook. Het is natuurlijk vervelend als er regen valt, maar als het 's avonds blijft flitsen, flits na flits, dan is het echt heel mooi.
In Nederland ga je, na het eten, TV kijken, wij gaan bliksem kijken! Hahaha maarja het is dan ook heel mooi!
Alleen gister, hoorde je de regen aankomen, dus Rian en ik gingen heel snel terug naar ons huisje, maar we hadden 1 minuut eerder moeten gaan, want wij renden heel hard, maar toen begon het te regenen! We waren van dat kleine stukje naar ons huisje, helemaal doorweekt!
Ik had zondag al verteld over ons avontuur met de taxi he. Ik was alleen vergeten uit te leggen, wat hier een snelweg is. Nou een snelweg, is niet anders dan een snelle weg. Een weg waarover je rijdt, omdat die snel is. En die weg is snel, omdat heeeeeeel weinig mensen hier een auto hebben, en je dus amper ander verkeer tegenkomt. Omdat je dus geen file's hebt en nergens lang hoeft te wachten, is het een snelleweg. Bedenk me net trouwens, dat ik nog geen stoplichten gezien heb hier! Och ze hebben toch hun eigen regels erin hier.
Ben trouwens vanmorgen hard op mijn snufferd gegaan. Ik liep, heel rustig, met mijn boekje naar buiten. Nog voor ik bij de tafel aankom, lig ik ineens op de grond! Het eerste wat ik dacht, was: 'oooh hopen dat niemand het gezien heeft' het tweede was: 'Nondeju, dat doet pijn'. Hele scheur in mijn broek en weer een wond op mijn knie erbij. Spreek ik net mijnmoeder op MSN, en het verteld, het eerste wat ze denkt is dat het van de drank kwam hahahaha. Heb eerlijk waar, nog geen druppel aangeraakt hier (alcohol bedoel ik daarmee dan he). En ik hoorde ook dat mijn eerste pakketje onderweg is! Joepiedepoepie!
Vandaag is trouwens ook voor het eerst, dat ik wat langer heb kunnen slapen. Werd om 9 uur wakker, een persoonlijk record van me hier. Maar voelde me wel meteen een beetje lui, omdat het leven hier rond 5/6 uur begint!
Zal ook eens even vertellen wat ik, naast werken, de rest van de dag doe.
Ik sta om half 8 op, dan doe ik de dingen, die je 's morgens doet! Aankleden, wassen, eten (als ik iets wegkrijg, het witte brood begint me langzamerhand de neus uit te hangen) ennuuh ja wat doe ik nog meer, voor de rest niks want dan is het al 8 uur en moet ik beginnen.
Als ik een lange pauze heb (bij de daycare en special program van 13.00 tot 15.00) dan ga ik eerst wat eten, soms nog even het dorp in, en anders een boek lezen en lekker rusten tot het tijd is om weer te beginnen. Als ik bij de workshop zit, dan heb ik maar 1 uur pauze en dus heb ik tijd om wat te eten en even te zitten en dan moet ik alweer beginnen.
Als ik klaar ben bij de daycare en het special program, is het 6 uur (8 uur jullie tijd) en dan is het al donker aan het worden, klokslag half 7 is het donker hier. Soms ga ik nog wat lezen of een spelletje doen met Rian, en dan gaan we naar het vrijwilligershuisje om te eten.
Bij de workshop, ben ik al om 4 uur klaar. Meestal ga ik dan wel nog naar het zwemuurtje om lekker af te koelen en dan doe ik vanalles en nog wat....lezen, naar het dorp, spelletje doen, etc en dan rond 7 uur eten bij het vrijwilligershuisje.
Na het eten, doen we soms nog kaarten en koffie drinken bij het vrijwilligershuisje.....en erna gaan Rian en ik naar ons eigen huisje en dan naar bed!
Dan weten jullie dat ook weer!
Ik liep trouwens donderdag door het dorp, zag ik een kapsalon. Niks vreemds he, maar weet je hoe deze heette: 'The Lord is my Shepherd'. Origineel, zo zie je ze in Nederland niet!
Jullie raden trouwens noooooooit wat we woensdag en donderdag gegeten hadden.
Dinsdag zaten we zo te denken, wat we woensdag wilden eten, en toen kwam eentje ineens op het idee: Boerenkool en Wortelenstamppot! En het smaakte goed. Was wel grappig om zo iets typisch Nederlands te eten!
Rian en ik hadden gisteren gekookt, rijstballen met satesoep (again!) Maar we wilden er ook vlees door doen, dus moesten we naar de vleesmarkt. De vleesmarkt is gewoon een winkel, ergens binnen, werd ons verteld. Nu zie je misschien een winkel voor je, met witte betegelde muren, mooi vlees achter de toonbank etc. Forget it!
De vleesmarkt, is een ruimte, iets groter als een klaslokaal. In die ruimte zitten mannen, rondom aan de muur, aan tafels. Op die tafels lag een snijplank en een mes, een soort van ouderwetse weegschaal, en natuurlijk vlees. Of beter gezegd: Delen van een koe!
Ik vond het echt heel leuk daar! Heb mijn ogen uitgekeken. Voor diegene met een zwakke maag, die moeten er echt niet heen gaan. Overal vliegen en het rook natuurlijk ook niet zo fris. Het zag er ook niet zo hygiënisch uit, maar ja, het is nog altijd geen Nederland he. Je zag ook overal koeienkoppen liggen en de ribbenkast???? Of hoe heet zoiets, ja in ieder geval....de ribben met het vlees eromheen lagen er. Weet echt niet hoe zoiets heet, de ribbenkast? Hebben koeien een ribbenkast? Sjonge laat ook maar zitten, jullie zullen wel weten wat ik bedoel.
Genoeg over de vleesmarkt!
Heb donderdagavond, bij een tweeling, die bij Hand in Hand wonen om voor kinderen te zorgen, Twi-les gehad (Twi is dus de taal die ze hier spreken!) En het was lachen!
Eerst kreeg ik een foto album te zien, met allemaal foto's erin van vrienden en familie van hun.
Bij een foto vroeg ik aan Grace: 'Is that your mother?'. Grace: 'No! That's me'. Hmmmm oeps! Hahaha maar ze kon er gelukkig wel om lachen.
Ze vinden het wel grappig dat ik ook van een tweeling ben, maar kunnen niet begrijpen, dat mijn tweelingzus niet naar Ghana komt. Dus Esther, je weet wat je te doen staat!!!!
Maar heb al wat aardig wat woordjes geleerd, is leuk om zo te kunnen communiceren met de kinderen bij Hand in Hand, die alleen Twi kunnen praten.
EN EN EN!!! ik vertelde de vorige keer, over dat ik na werd geroepen he, Obruni (blanke) ben bij toeval aan het tegenovergestelde woord gekomen.
Ayuba, een jongen bij Hand in Hand, wil altijd overal de kleuren van weten. Dus wees ie een keer naar mijn huid. Ik zei: ' Yeah that's Obruni!' en toen wees ik naar zijn huid, en vroeg ik wat dat was, en zei hij: 'Obibini!' weet ik dat ook weer.
Ik geloof dat ik vandaag alles door elkaar aan het vertellen ben hier, want ik heb nu iets over woensdag te vertellen.
Ik zat in de workshop en Linda, een Ghaneese vrouw die er helpt, was een liedje aan het zingen.
Ik kon het liedje, want de kinderen zingen het ook altijd. Bij mijn weten, was het een Ghanees liedje. Dus ik vroeg aan Linda, of ze het liedje in het Engels wilde vertalen voor me, zodat ik wist wat er gezongen werd. Keek ze me heel raar aan! Wat bleek nou, het is een Engels liedje....En toen wist ik even niet waar ik moest kijken hahahaha.
Ik vind dat ik weer genoeg heb verteld voor vandaag.
Mah Krow!
Apen gezien!
Voordat ik over de apen vertel, vertel ik eerst de rest van de week. Vlechtjes heb ik eruit gehaald, geloof dat er pietjes in het nep haar zaten. Kreeg jeuk! En uitslag. Dus heb ze maar eruit gehaald. Ik leek wel op Barbera Streissand! (of hoe je haar naam ook schrijft, in ieder geval; die zangeres die soms die wilde bos krullen heeft).
Het valt me trouwens niet meer op dat 99% hier een donkere huid heeft. Het valt eerder op, als ik een blanke zie lopen! Ze blijven wel nog steeds 'Obruni' roepen. Ik vraag me af wat ze zullen doen als ik 'Blacky' Terug ga roepen of iets in die trant. Niet om iemand te beledigen ofzo, maar zij roepen mij, als blanke na. Waarom zou ik dan niet terug mogen reageren? Maar ben er eigelijk te schijterig voor om terug te roepen hahaha.
Elk gastenverblijf heeft een snelhechter gekregen. Daarin staat elk kind wat bij Hand in Hand zit, beschreven op een A4. O.a. staat daarin, welk handicap het kind heeft, hoe oud het ongeveer is, hoelang hij al hier is, etc.
Ik vond het zo erg om die verhalen te lezen!
Kan echt boos worden op de ouders van de kinderen die hier zitten.
Zijn ze dan werkelijk waar, zo naiëf, dat ze geloven dat hun gehandicapt kind door de watergeest hier op aarde is gezet, en dat als je het kind in de bosjes legt om te sterven, de zaak daarmee afgedaan is?
Sommige kinderen zijn op zo'n gruwelijke wjze gedumpt, kun je je niet voorstellen.
Als je de kinderen hier ziet rondlopen, stuk voor stuk, zo'n lieve en bijzondere kinderen, dan snap je werkelijk waar de ouders niet. Ik ben blij dat deze kinderen bij Hand in Hand terecht zijn gekomen, ze zijn zo gelukkig hier, en stuk voor stuk een bijzonder mens, die het leven waard is!
Vannacht heeft het zo hard geonweert, echt niet normaal zeg! Het was een hele doordringende onweer, ik voelde de grond trillen, brrrrr! En het regende hard!
Nu zal ik over vandaag vertellen.
Rian, Lisa (duitse vrijwilliger), Johanneke (gast voor 1 week) en ik, zijn naar de apen geweest en naar een (wat we hoorde) mooie waterval.
Op de markt hebben we ons een taxi gescharteld, die de hele dag bij ons bleef. Omdat het vannacht zo'n slecht weer was geweest, en we niet over de snelweg zijn gegaan maar de zandweg, was het een modderige weg. En aangezien de taxi niet echt meer in een sublieme staat was, voelde ik gewoon de grond onder mijn voeten! En ineens stonden we vast! Hahaha we dachten al, owow dat word duwen, maar gelukkig kon de taxi chauffeur het alleen af. (niet het duwen hoor, dat was niet nodig).
En toen kwamen we aan bij de apen. Met een gids zijn we het bos ingelopen, hij liet ons wat oude bomen zien en ook de apen die in de bomen zaten. Bij sommige kon je goed dichtbij komen.
Vervolgens gingen we naar de watervallen. Maar ohw ohw, wat een pechdag hadden we, er stond een auto vast midden op de weg, dus die moest weggesleept worden, anders konden we er niet door.
Na een tijdje wachten, was het gebeurd en konden we eindelijk gaan rijden!
Eindelijk kwamen we aan bij de watervallen. Al veel vrijwilligers waren erheen gegaan en zeiden dat het mooi was. Jahoe, ik was benieuwd. Ook ttoen het begon te miezelen, kon dat me de pret niet drukken! Maar miezel ging over in een tropische regenbui! Halleeluja, leek wel alsof we bij de Nigeria watervallen stonden, zo nat werden we. Alleen niet van de waterval dan, maar van de regen!
Owja, de waterval, hád mooi kunnen zijn. Als het gister niet geregend had! Want nu was de, normaal waterkleurige waterval, oranje! Van de modder. Zonde zonde! Wat een pech dag weer.
Maar goed, wel een gezellig dagje gehad. En zoals gewoonlijk in het weekend, vroeg opgestaan! 7 uur al! Ik zie mijn ouders al verbaasd kijken als ze dit lezen hahaha maarja...Ben dus maar een boekje gaan lezen, en geprobeerd een sudoko te maken, maar daar was het echt te vroeg voor! En ineens kwam Moses aangehobbeld, hij heeft ontdekt waar mijn hutje is, gister stond hij ook al op de stoep! En toen heeft Moses nog even bij me gezeten en hebben we liedjes gezongen tot het tijd werd dat hij ging eten. Vrijdag was ik ook mee gaan helpen bij het avondeten geven. Hoefde niet want ik zat bij de workshop. Maar vind het zo leuk om na zo'n rustig dagje, nog ff met de kinderen te spelen.En dus, toen we zaten te wachten op het eten, ben ik met de kinderen liedjes gaan zingen. En dat vonden ze ge-wel-dig!!!! Heel leuk.
Hoe staat het leven in Nederland nog, begint het al lekker herfst te worden? *gna*gna*
Mah krow,
Maud
Ze zitten erin!
Poging 2.....aangezien het regent en onweert hier, zetten ze gewoon ineens de internetverbinding uit. En ik had net een heel fijn verhaal getypt, maar dat is foetsie nu dus.
In ieder geval, ik heb de vlechten er dus in zitten!
Aangezien de kapper zei, dat het anderhalf uur ging duren, want ze waren toch met 10 man,
hebben Rian en ik het in onze pauze laten doen.
Dat hebben we geweten. Half 2 waren we er, half 8 waren we thuis! Welkom in Ghana zou ik zeggen!
En aangezien ik op een heel laag krukje moest zitten, waar ik half met mijn benen in de nek lag,
(bij wijze van he) had ik hele erge pijn aan mijn rug, en nog erger, mijn kont!
Ze zijn echt lang geworden!
Toen ze klaar waren, dacht ik: ieuw!
Zag er echt uit als een hippie! Maar toen deden ze de vlechtjes in kokend water dompelen, zodat het nephaar wat soepeler werd en zag ik er toch wat beter uit hihi.
Toen we naar huis liepen, zat er een man naast de weg.
Hij zo tegen Rian en mij: 'I'm hungry!' Rian en ik antwoorden in koor: 'Yeah me too!'
Hahaha was wel frappant. En die man moest lachen! Misschien is het voor jullie niet grappig...maar voor ons toen echt wel.
Zaterdag hadden Rian en ik de rijstballen met saté-soep gemaakt. Rian zag in het keukentje, paprika's liggen.
Ik vond ze al klein uitzien, maar goed, gooi ze maar erin!
Dus wij zaten lekker te smikkelen, te eten met onze handen, wantzo hoort datbij saté-soep met rijstballen.
Ineens bijt ik op zo'n heerlijk stukje paprika. Niet dus. Het was een peper! Mijn mond stond zooooo in brand!!!!
Ook hadden Rian en ik 2 eieren gekocht, lekker dachten we, bakken we ons een eitje.
Maar toen ik ze wilde breken voor in de pan te gooien, dacht ik, wat issie hard?
Dus ik liet Rian het ei openmaken want ik was bang dat er een kuiken uit zou kruipen hahaha.
Maarja het ei was dus al gekookt. Het zag er niet zo fris meer uit, eigeel was eigrijs.
Dus we hebben het ei lekker aan de kippen gevoerd. Ze vonden hun eigen brouwsel nog lekker ook!
Verder heb ik vandaag voor het eerst, alleen gewerkt bij het Special Program, met 3 zwaar autistische (jong) volwassenen.
En het was niet zo leuk. Eentje zit altijd in de hoek, met voor zich de tafel, rechts van 'm de muur, en links de begeleider,
in dit geval mij.
Maar meneer wilde niet werken vandaag. (kettingen maken)
Dit heb ik geweten ook. Hij me knijpen en krassen want hij wilde weg.
Maar ik liet 'm natuurlijk niet gaan. Vooral niet als ie zo tegen me doet!
Want dan zou ik hem belonen voor gedrag dat ik niet kan accepteren en denkt hij dat hij de volgende keer weer mag gaan als hij me knijpt.
Dus ik was wel een beetje geïrriteerd en beetje boos op hem.
Maar vanmiddag waren we weer vrienden en heb ik met hem een half uur gezellig gewandeld met hem.
En verder...heb ik gister de hele dag een kaarsje aan gehad.
Zoals jullie waarschijnlijk wel zullen weten, was Yvon* gister 2 jaar overleden alweer...time really flies...
Meer nieuws heb ik niet....
Mah krow!
Maud
Kerk geweest
Gisteravond werden we uitgenodigd om voor het huis van Bob en Ineke te gaan zitten. Alle stoelen stonden in een kring, dus wij dachten, dat net als de vorige keer ten dat was, er een feest was!
Maar nee, er kwam een Ghaneese priester aan! En we hebben dus een kerkdienst meegemaakt, die half christelijk was, en half Joods, Bob is namelijk Joods en aangezien het afgelopen week nieuwjaar was bij de Joden, was er dus een kerkdienst.
Was opzich wel leuk om mee te maken, zo in de open lucht, met alle kinderen erbij, met ezels, geiten, honden en kippen die door de kerkdienst heen zich laten horen! En natuurlijk werd er ook muziek gemaakt met de trommels en dan gingen de kinderen helemaal uit hun dak, zelfs de kinderen die normaal heel stil en teruggetrokken zijn, gingen helemaal los, was geweldig om te zien!
Donderdagavond, hebben we bij Bob en Ineke gegeten. Het was echt heel gezellig, midden op het gras hadden ze een tafel neergezet. Er was ook nog een Cubaanse arts komen eten. Lekkere spaghetti hebben we gehad, jam jam! Er zat ook vlees in, maar wil eigelijk niet weten waarvan het was!
Gister moest ik eigelijk bij de workshop werken en Rian bij de daycare, maar aangezien we allebei net het andere leuker vinden, hebben we fijn omgeruild!
Gister toen ik dus bij de daycare zat, was de lunch laat klaar voor de kinderen. Aangezien ik altijd help met eten geven, moest ik ook wachten. Moses was voor de verandering weer op mijn schoot gekropen. Ik ging liedjes zingen voor/met hem, en ineens lag hij te slapen...zeker 15 minuten heeft die zo gelegen!
Kon zo wel de hele middag blijven zitten met hem, hij lag zo lief! Ondertussen kwam ook Ema (afkorting van Emanuel, er zijn een hoop Emanuallen hier dus ze krijgen afkortingen) bij me uithuilen, hij had ze namelijk over de oren gekregen. Zat ik met 2 kinderen op mijn schoot....
We hebben helaas pindakaas geen zwemuurtje gehad met de kinderen, donderdag is het zwembad schoongemaakt geworden dus het stond leeg. Maar gister was het light's off, en de waterpomp voor het zwembad werkt op stroom dus kon er geen water gevuld worden! Jammer!
Nu ik het toch over Pindakaas heb: Donderdag had ik hier ook een stukje geschreven, en erna ging ik naar de markt om booschappen te doen. Lisa, de duitse vrijwilliger, had me gevraagd om pindakaas mee te nemen. Nouja is goed he, ben dan toch in het dorp!
Ik dus aan de vrouw bij een broodkraam gevraagd voor peanut butter.
'What do you want? What is peanut butter' zei ze. 'Well, it's like Blue Band (hebben ze hier ook!) but then it's dry, brown and there are peanuts in it!'
Zij wist het niet, dus riep ze over de markt of iemand het wist. Een jongen wist wel waar ik moest zijn (ik was trouwens alleen op de markt, zonder een andere vrijwilliger). Hij liep met me mee naar de chemical shop. (apotheek hier)
Ik zei al tegen hem dat dat daar toch niet te krijgen was! Maar hij wist het zeker. Vooruit dan maar, ik die chemical shop binnen. Ik vroeg het aan de mevrouw achter de balie, zij moest lachen! En ze riep iets in het Twi en ineens stond de winkel vol met mensen die me allemaal uit aan het lachen waren!
Maar daar was al een andere jongen die wél wist waar ik moest zijn. Mijn hoop nam al toe.
Nadat we 15 minuten over de markt gewandeld hadden, en al bij zeker 6 kraampjes naar binnen waren gegaan, en nóg niemand wist wat het was, heb ik het maar opgegeven. Nou blijkt achteraf dat ze het geen peanut butter noemen, maar groundnut pasta! Dus dadelijk ga ik poging 2 wagen, een vrijwilliger heeft me al uitgelegd hoe ik bij het kraampje kom waar ze het verkopen (er is er maar 1) dus ik heb goede hoop!
De jongen die met me over de markt was gewandeld, vroeg, toen ik ging, wanneer ie me weer kon zien. Uh niet???? Hahaha heb 'm heel netjes en beleefd afgepoeierd.
Door het dorp lopen is nog steeds leuk hier, de kinderen blijven Obruni! (blanke) roepen en voelen aan je of het blanke echt is, en lopen een stukje mee, heel leuk!
Morgen ga ik hoogstwaarschijnlijk vlechtjes zetten!!!!!
Gister had ik een kaart gekregen, van thuis! Hij is in totaal 11 dagen onderweg geweest.
Voor al die andere die hun fanmail/kerstkaarten/dierendagkaarten/pepernoten/vuurwerk/rookwolken naar me toewillen sturen:
Maud Steinbusch
Pcc/Hand in Hand
P.o. Box 120
Nkoranza BA Ghana.
Doet me trouwens denken aan een, niet al te snuggere vrouw bij het IBG, toen ik mijn formulieren inleverde bij de IBG, om wat dingen te wijzigen, wat betreft mijn stufi enzo, begreep die mevrouw maar niet dat ik niet een gewoon adres op kon geven ipv deze postbus. Ik zei al, we zitten in de middle of nowhere, af en toe is er een huisje, maar er zijn geen straten! 'Ohw ja, dus jullie wonen in de postbus?' Aaargh! Niet zo slimme mevrouw was het.
Zo dit was het weer voor vandaag...tot de volgende keer, met weer nieuws, verhalen en foto's!
Mah Khrow,
Maud
Break
Een van de dingen waarvan ik hoopte dat het niet zou gebeuren, is gebeurd: De batterij van mijn horloge is leeg! Damn....nu moet ik leren zonder tijd te leven, zoals bijna iedereen in Ghana doet!
Ik heb naast de Daycare, ook gewerkt in de workshop, waar ze kettingen enzo maken. Best eentonig werk, slotjes op de kettingen maken, naald aan de draad zetten, etc. Maar het is wel heel rustig, zodat je even lekker tot rust kunt komen!
Ook heb ik al 2 dagen gewerktbij het special program. Ik moet dan werken bij 3 autistische mensen en die helpen met kettingen maken. Maar daar moet je zo geduldig voor zijn, brrrrrrrrrr heel geduldig! Is eigelijk niks voor mij, je zit daar heel stil en heel rustig, en je kan niet gezellig kletsen met de mensen. Maarja, aangezien het gewoon bij het werk hoort....moet ik het wel doen, en des te meer leer ik de daycare waarderen!
Trouwens, ik had jullie verteld over Kwabana en Moses, Moses spreek je gewoon uit als Moses, maar Kwabana spreek je uit als: Kwahbahnaa! Met Kwabana, doe ik altijd, als hij een paar meter verder staat: Roep ik: Bra! (kom!) En dan doe ik mijn armen wijd, doet hij zijn armen wijd, en dan komt hij op me af gehobbeld. Misschien hebben jullie 't al op de foto's gezien, maar Kwabana heeft het syndroom van Down.
Hij is ook heel zorgzaam met zijn 3 jaar! Wil andere kinderen altijd de kont afvegen als ze op het potje zijn geweest. 1 keer, wilde hij zichzelf uitkleden, en toen bleef hij met zijn t-shirt aan zijn hoofd hangen, maar hij was aan het lopen en toen knalde ie tegen de muur aan!
Vanavond gaan we bij Bob en Ineke eten, zij hebben hand in hand opgezet. Ze zijn ook heel blij met de sponsoring, de zandbak gaat zeker door!!!!!!!!!!
In November komt een Ghanees naar Ghana. Niks nieuws zou je zeggen, maar Rian kent die Ghanees, en hij komt bij ons langs. Hij vroeg ons, om een lijstje te maken met dingen die hij voor ons mee moest nemen.
Die heb ik gemaakt. Komt ie!
Drop (heel veel)
Chocola, de chocola hier is niet te eten namelijk.
Chippies!
Lekkere koekjes
Frikandel
Friet
Toetje
Mc Flurry
Warme douche.
Genoeg? Hahahaha hij kan zelf niks meer meenemen ;-) Nee, neem het maar met een korreltje zout wat er staat...het zit gewoon tussen de oren dat ik dit mis, het is gewoon het idee dat ik dat niet kan krijgen hier. Red het uitstekend zonder!!!
Sja en verder is er niet veel bijzonders meer gebeurd....wel gaat het gerucht hier dat Bin Laden dood is?
Eigenlijk heb ik geen nieuws meer....zal proberen in het weekend er weer foto's op te zetten!
Om antwoord te geven op de vragen in het gastenboek....
Met de kinderen spreek ik Engels....met de kinderen die geen engels spreken, spreek ik een beetje Twi (de taal hier) of de alom bekende handen-en-voeten-taal!
Ben nog steeds aan de diaritus, de remmers helpen niet, ofja...ze helpen wel, maar dan voor 1 dag, als ik 's morgens opsta moet ik meteen naar de wc rennen. Hoort erbij!
Slapen doe ik nog steeds heeeeeel goed hier, als ik om half 10 in bed ig, is het laat!
Zelfs op zondag sta ik niet later op dan half 8!
Daycare is mijn favoriete werkplaats, lekker pongelen met de kinderen, gek doen, achter ze aan rennen, heeeeeerlijk! Als het kon.....zou ik Moses en Kwabane zeker mee naar huis nemen hahaha maar denk dat ze hier beter af zijn dan bij mij
Ga denk ik nu toch wel een eind eraan breien, zaterdag of zondag ben ik er weer, waarschijnlijk met foto's!
Mah krow!
Happy Motje :-)
Eerst even een vraagje aan de Appie delegatie die op mijn feest was geweest en zo fijn een puzzel voor me heeft gemaakt, waar ik de plu nummers moet matchen met het brood en vlees.
Waar blijven de oplossingen????? En nu i het toch over Appie heb, zo te lezen vinden 'mijn' klantjes het er nu maar saai, maar hee, waag het niet om naar de Edah te gaan he!
Wist je dat je hier ook afhaal-Ghanees hebt? Geen afhaal-chinees, maar afhaal-ghanees....jammie! Dinsdag gegeten en het was lekker! Rijst met kip en een of andere derrie erover. Smaakte goed. Maar ik ben dan ook geen moeilijke eter ;-)
Ik heb mijn eerste stage week achter de rug, en ik vond het super!
Het zijn lange dagen, vooral op de daycare, maar dat is het driedubbel en dwars waard...
En op de vraag als ik al leuke Ghaneese mannen ben tegengekomen kan ik nu zeggen: JA!
Ken er 2 waar ik helemaal verliefd op ben en ik wil ze allebei mee naar huis nemen.
Ze heten Moses en Kwabana. Ze zijn alleen een beetje jong, en uhm ik moet ze af en toe helpen op het potje te zetten, en ze kunnen boefjes zijn, maar voor de rest zijn ze scheetig!!!!!
Misschien moet ik het kleine detail erbij vermelden dat ze nog op de daycare zitten! Hahaha ik weet dat je eigelijk geen favorieten mag hebben en het taboe is om dat te zeggen, maar sja ik heb gezegd hier eerlijk te zijn in mijn verhalen dus dan ben ik dat ook. En zolang je dat niet te veel laat merken ten opzichte van de andere kinderen, who cares. Ik had gisteren gelachen met Moses, hij zei de hele tijd: Halleeluja en Amen! Hahaha hij was zeker naar de kerk gegaan!
Donderdagavond hebben Rian en ik mooie sterren gezien. En nee, niet van de drank.
De lucht is gewoon zo mooi hier 's avonds, we zijn ons op de grond gaan liggen en hebben denk ik wel een uur daar gelegen, je kon de melkweg ook goed zien. Zag nog net geen vliegende schotels voorbij vliegen!
Ik had maar 2 boeken meegenomen omdat ik dus over de kg's zat, maar hier hebben ze iets heel handigs!
Een boekenkast vol met boeken. Als je er een boek in doet, mag je er een uithalen, en er staan er redelijk veel in, dus kan ik evengoed lekker lezen.
Ik was gister dus een ' nieuw' boek aan het lezen in bed, voor ik ging slapen, en ik lag op mijn buik.
Ik was helemaal verdiept in mijn boek, tot ik ineens een kopje zie verschijnen bovenaan mijn boek.
Aaaaaah! Er kroop een kei groot dik vet eng beest over mijn boek! Ik heb mijn boek dus op de grond gegooid en ben diep onder de dekens gekropen, ik voelde het wel overal kriebelen!
Enne Rita Verdonk, als je dit leest kun je trots zijn op me, ben bijna helemaal ingeburgerd (ahum, niet overdrijven Maud)
Ken al redelijk wat woordjes. Het is zo leuk om Twi (zo heet het dialect hier) te praten tegen de mensen, ze vinden het helemaal geweldig als je dat doet.
Ik zal even, voor de mensen die het interessant vinden, het rooster erop zetten hoe de dag eruit ziet bij de daycare (dagopvang). En voor de mensen die het niet (meer) weten, ik werk met gehandicapte kinderen.
8.00 ontbijt, helpen met eten geven. Ik help Lazarus, die een hele aardige moeder heeft, ze leert me ook Twi!
9.00: de kinderen van de daycare gaan op de donkeyar, de naam zegt het al, een kar die getrokken word door een ezel, geweldig!
9.30: Potjes training! Joepie! Meestal is het dan al te laat hahaha! Heb mijn broek al vaak onder de plas gehad.
10.00: Buitenactiviteit
10.30: Pap eten
11.00 Binnen activiteit
11.30 Weer potjestraining
12.00 vrij spelen
12.30 weer helpen met eten geven
13.00 de kinderen gaan slapen, dus dan hebben we pauze
15.00: Zwemuurtje....dat is zo leuk! Super is dat, met de kinderen zwemmen!
16.00: Disco, ze maken muziek op Afrikaanse drums, en dan is het dansen geblazen!
17.00: Alweer helpen met eten geven....
En dan ben je klaar, moe, uitgeput, maar voldaan, en happy!
Owja wat ik ook nog even snel wilde vertellen (neem me altijd voor kleine verhalen te schrijven, maar dat komt er nooit van) is dus over de sponsoring.
Als de zandbak af is, en we hebben nog geld over, dan kunnen we het hutje waar we doen spelen, schilderen met leuke dingen, en als er dan nog geld over is, dan word er een recht pleintje aangelegd, waar ze op kunnen fietsen, want nu zijn de paadjes niet zo heel recht en ook niet zo heel goed (zwak uitgedrukt hahaha).
Maar ik denk dat we dit wel allemaal kunnen doen, want ik heb 400 euro's die ik kan geven en Rian 150 dus dat is 550 euro bijelkaar en dat is veel geld hier!!!
Ooh moet trouwens natuurlijk ook vertellen waarom ik zo happy ben....heel simpel, omdat het gewoon super leuk is hier! Kan nog uren over de kinderen blijven doorkletsen, hoe geweldig poepig ze zijn,maar dat gaat ook vervelen ;-) Enne ja...heb mijn plaatsje wel gevonden hier, lekker lollig en gek doen met de kinderen. Heeeerlijk! Trouwens, dat wil niet zeggen dat ik me 24/7 happy voel, soms, 's avonds denk ik wel eens, oh my goooooood was ik maar thuis, in Swalmen, dan kon ik iedereen weer zien. Maar dan meteen erachteraan denk ik, jij gek! Swalmen en iedereen heb je al 19 jaar gezien en kun je nog genoeg zien, maar dit, Ghana, de cultuur, de mensen, de kindjes en alles, is maar tijdelijk, en daarom moet ik alles dubbel zo hard in me op snuiven en alleherrineringen goed bewaren zodat ik niks vergeet.
Zo'n bijzondere manier vanleven is het hier!
Ik voel me trouwens net zo'n meisje uit de Herbal reclame als ik me aan het douchen ben, alleen dat meisje heeft geen uitzicht op geiten, schapen en ezels hahaha. Het toeval wil dat ik ook nog Herbal shampoo gebruik hihi!
Ben er weer vandoor, en ik weet nu het Ghaneese woordje voor doei ook, dus bij deze:
Mah Krow!
In Ghana
Een heel kort berichtje van mijn kant, ben zooooooooo moe!
Onze 3e werkdag is achter de rug. Maandag en dinsdag hebben we bij de Daycare meegeholpen, en vandaag bij de Workshop. Ik zet mijn verslagen er later op.
Ben wel foto's op de computer aan het zetten, maar slowly slowly.
Stand van zaken hier: Goed! Ben alleen een beetje aan de diarittes, om het netjes te zeggen
Gister ben ik voor het eerst alleen naar de markt gegaan. Wist ik veel dat op dinsdag DE markt word gehouden en het overal dus bomvol staat met alles!
Sjeeeeezus, maar ik heb gewoon gedaan of mijn neus bloedde en ben overal doorheen gelopen.
En ik heb nog een lekkere verse ananas gekocht, brood en koekjes! Missie geslaagd he! Was wel trots op mezelf na afloop hoor!
Sjee ik moet er wel aan wennen dat we geen winter hebben....dacht gister: ooh dan kunnen we straks niet meer buiten eten als het winter is! Hahaha maar we hebben natuurlijk geen winter!
Ik wilde eigenlijk ook nog op msn komen, maar het lukt niet en er is maar 1 computer waar msn het gewoon doet, en waarvoor je geen online msn hoeft te gebruiken maar die is al in gebruik door rian.....helaas pindakaas!
Ohw ohw ohw! Vergeet bijna iets te vertellen! We hebben met Ellen gepraat, over wat we met het sponsorgeld hier kunnen doen....Hand in Hand is al heel lang aan het sparen voor een zandbak.
Zand genoeg hier zou je zeggen, dus waarom zo sparen voor een zandbak? Neeeeeej ze willen een goede!
Met deksel en alles erop en eraan. Dus waarschijnlijk, ik zeg waarschijnlijk, plannen kunnen wijzigen, komt er o.a. dus een zandbak van de sponsoring, leuk leuk, leuk!!!!!